വിശ്വാസത്തിന്റെ വിളക്ക്

തെളിയുന്ന കിരണങ്ങൾ പോലെ

വിശ്വാസം വന്നൊഴുകും ദിനം,

ഇരുണ്ട കുഴിയിൽ പോലും

പ്രകാശമേറുമ്പോൾ മനസ്സിന് ഊർജ്ജമാവും.

വിശുദ്ധമായ ഒരു ചിന്ത,

മഴയിൽ ഉദിച്ച സൂര്യനെപ്പോലേ

ഒരുത്തനെ ഉയർത്തും, മറഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങൾക്കു

പുതുവെളിച്ചമാകും അതു.

പൊട്ടിയ വൃത്തങ്ങളിൽ പോലും

സൗന്ദര്യം തേടുന്ന കണ്ണുകൾ

പരാജയങ്ങൾക്കിടയിൽ കാണും

വിജയത്തിന്റെ തുടക്കവഴികൾ.

ജീവിതം ഒരു പരീക്ഷണമല്ല,

അവൻറെ താളങ്ങളിലൊരു സംഗീതം

നാം എഴുതുമ്പോൾ,

സഹോദരങ്ങളായ ആത്മവിശ്വാസവും പ്രതീക്ഷയും

സദാ കൂടെ നടക്കും.

തെളിവ് ഇല്ലാതെ തുടങ്ങി യാത്ര,

പാത കല്ലും മുള്ളുമാവുമ്പോഴും,

നാം മടങ്ങില്ല,

ഒരു നോട്ടത്തിൽ പ്രതീക്ഷ ചിരിക്കും,

ഒരു വാക്കിൽ ഉറ്റ ചിന്ത കാത്തിരിക്കും.

കാറ്റ് കയ്യിലടിച്ചാലും,

നീ നിന്നെ വിശ്വസിക്കണം.

ഒരു നിമിഷം മങ്ങും വെളിച്ചം,

പിന്നെ വീണ്ടും പിറക്കും പുതിയ ഒരു പ്രതീക്ഷം.

നാം ചിന്തിക്കുന്നതിൽ ആണ്

നമ്മുടെ ലോകം പിറക്കുന്നത്.

നല്ലതിനെ കാത്തിരിക്കാതെ,

നാം തന്നെ ഒരു നല്ലതാകാം.

സങ്കടങ്ങൾ തളർത്തുമ്പോഴും

ഹൃദയത്തിൽ ചുണ്ടുചിരി വളർത്തണം.

ഒരു വിളക്ക് പോലെ,

പോസിറ്റീവ് ചിന്തകളാൽ വഴിയേന്നു നടക്കണം.

അവസാനം,

സന്ധ്യ തിരിയുമ്പോഴും

ഒരു പുതിയ ഉഷസ്സിന്‍ വരവറിയാം...

ഇതു വിശ്വാസത്തിന്റെ മഹത്വം —

പോസിറ്റീവ് ചിന്തയുടെ കരുത്ത്!